U severoistočnom delu Šumadije, središnje oblasti na terotoriji Srbije, nekada prekrivene gustim listopadnim šumama, nalazi se predeo koji je po reci što ovim krajem protiče - dobio naziv Jasenica. Smederevska Palanka, opština u kojoj živi oko 60 000 stanovnika, zauzima područje koje se, zbog blizine ušća ove reke u Veliku Moravu, naziva Donjom Jasenicom.

Smederevska Palanka, naselje na ušću Kubršnice u Jasenicu, najveće mesto u Donjoj Jasenici, ekonomski je i kulturni centar ne samo bliže, već i šire okoline. Grad je okružen uglavnom velikim selima, od kojih su mnoga, po svom izgledu i uređenosti, danas slična varošicama. Pomenimo samo Azanju, nekada najveće selo na području bivše Jugoslavije, Selevac i Kusadak, mesta u kojima živi najveći broj izvangradskog stanovništva na teritoriji palanačke opštine.

Na život stanovnika Smederevske Palanke, barem poslednjih nekoliko decenija – bitno utiču dve činjenice: blizina Beograda (blagodareći kojoj su žitelji palanačke opštine u prilici da budu u toku sa velegradskim kretanjima u kulturi, novinama u modi, dnevnopolitičkim događajima), odnosno, sa druge strane, svojevrsno osećanje nelagodnosti, zbog toga što je grad - središte opštine zadržao u svom imenu reč „palanka“, koja osim istorijskog, ima i kulturološko, uglavnom pejorativno značenje.

I jedan i drugi moment, međutim, kao da već godinama bitno određuju uspešnost žitelja ovog kraja (u različitim oblastima – od politike, preko privrede, do kulture); blizina prestonice, kao i (verovatno) podsvesna potreba da svojim delovanjem prevaziđu onaj provincijski prizvuk u imenovanju svoga poreka - „palančanima“ pružaju priliku da se istaknu i dokažu.

I zato Smederevska Palanka nije samo jedna malena opština u srcu Srbije, već i područje sa koga je potekao hajdučki harambaša Stanoje Stamatović Glavaš, ili jedan veliki vojskovođa i vojni strateg, general Živko Pavlović; zavičaj Pere Todorovovića, rodonačelnika modernog srpskog novinarstva, grad u kome se rodio poznati filozof-estetičar – Milan Damnjanović, gde su gimnaziju završili filolozi i prevodioci - Velimir Mihajlović i Branimir Živojinović Massuka, kao i profesor Medicijsnog fakulteta, kardiolog Mihajlo Matić; grad u kome su prva muzička znanja i iskustva sticali Snežana Nešić, svetski poznati akordionista i profesor kompozicije, Aleksandar Popović, jedan od petoro magistara harmonike u Srbiji, ili Bojana Zdravković, pijanista; gde je prve crteže napravio Dobrica Bisenić, profesor Fakulteta likovnih umetnosti BU, a prvu loptu šutnuo Perica Ognjenović, fudbaler „Zvezde“, a zatim i „Reala“ iz Madrida, i tako dalje: spisak imena poznatih i dokazanih ljudi, različitih struka, mogao bi da se otegne još stranicama, obuhvatajući imena naučnika, profesora univerziteta, ili ljudi koji su uspeli u privredi, na Zapadu. Gotovo da se nikuda ne može otići, a da se ne naiđe na nekog „palančanina“, priznatog i odomaćenog u oblasti u kojoj radi, ili sredini u kojoj živi.

Međutim, iako je područje u kome su se odvijali bitni istorijski događaji, mesto u kome je u doba obnove, posle Drugog svetskog rata, izrastao jedan, za ondašnje uslove – veliki ndustrijski gigant, Smederevska Palanka je, mada u blizini većih centara, Beograda, Smedereva i Kragujevca, sačuvala vlastiti identitet, zadržavajući autentičnost, posebno primetnu za posetioce i goste naše opštine. I Zato u iskustvu „palančana“ nema ničega palančkog (kako bi to rekao Radomir Konstantinović), što potvrđuju i reči akademika Ljubomira Tadića, prilikom otvaranja Filozofskih susreta, manifestacije kojoj je Palanka domaćin – „tamo gde se neguje duh – prestaje palanka“.

Najširoj javnosti Smederevska Palanka poznata je kao industrijski grad. Ovde je još pre drugog svetskog rata postojala poznata fabrika Jasaenica AD, sa dominantnim francuskim kapitalom. Posle pobede nad fašizmom, ova fabrika je dobila ime „Goša“, i tokom narednih decenija postala holding, najpoznatiji po svojim fabrikama drumskih i šinskih vozila (verovatno da nema odraslog žitelja Srbije koji se nije vozio u nekom Gošinom vagonu), po mostogradnji i Fabrici opreme i mašina. Posle privatizacija, Gošine fabrike se postupno oporavljaju – pa Goša ponovo postaje referentno ime na svetskom tržištu.

Palanka je mesto u kome se nalaze i dva poznate naučne ustanove. Tu je, pre svega, Institut Goša, ustanova koja se bavi projektovanjem i konsaltingom u oblasti tehnologije zavarivanja, proizvodnje mašina za energetiku, kvaliteta materijala, kao i Institut za povrtarstvo, gde se selektiraju i proizovde nove povrtarske sorte, u kome rade nosioci najviših naučnih zvanja.

Kao mesto bogatih turističkih potencijala, pred Smederevskom Palankom je zadatak da prirodne lepote, naročito šumu Mikulja – učini zanimljivim turističkim odredištem, privlačnim i za inostrane turiste. Takođe, potrebno je razvijati i seoski turizam, imajući uvidu zanimljive etno-manifestacije u Kusadku, Azanji, Glibovcu i Vodicama, a veću pažnju javnosti treba skrenuti i na jezero Kudreč, kao i banju na Palanačkom kiseljaku, izvorištu mineralne vode „Karađorđe“.

U vremenima novog početka, pred vratima evropskih integracija, Palanka i njeni žitelji, kao i ranije, tokom istoroije – spremni su za nove izazove.